چهارشنبه 4 ارديبهشت 1398 - 19 شعبان 1440 - 2019 آوريل 24 - ساعت 8:31
180رکورد در مدت زمان 0.085ثانیه
عبارت مورد جستجو :
اینگونه نباشیم 18 تیر 1396 19:49
انسان با نسیان و غفلت نسبتی انکارناشدنی دارد و از این رو نیازمند پند و تذکر و موعظه است. موعظه های اهل عمل چونان اشعه ای است که تا عمق وجود انسان نفوذ می کند و تاثیر خود را برجای می گذارد. از آن پس دیگر با ماست که با عمل به آن سود خود را از آن برگیریم یا با کنار نهادن تباهش کنیم. آنچه در زیر می خوانید موعظه ای از یکی از برترین اهل عمل است. این موعظه بلیغ شاید از تاثیرگذارترین مواعظی باشد که تا کنون خوانده یا شنیده ایم. علی بن ابی طالب در این کلام با رسایی و زیبایی تمام کسانی را وصف می کند که نباید یکی از آنان باشیم.
چنان که می دانیم نسبت میان خدای سبحان و جهان هستی از مهم ترین و بنیادی ترین مسایل جهان شناختی است که هر مکتب و دینی به آن پاسخی می دهد. اما آنچه در این نوشتار کوتاه در صدد آنیم، اشاره به اشعاری است که به زیبایی و دقت کم نظیری دیدگاه قرآنی و روایی در باره نسبت میان خدا و خلق را بیان کرده است. در این ابیات در عین حال به تبیین وحدت وجود نجات شناختی نیز می پردازد که مربوط به مسئله نسبت میان خدا و نفس سالک واصل است. این اشعار که در نوع خود از شاهکارهای اشعار عرفانی است، از دیوان محمد علی مصاحبی نایینی، معروف به عبرت نایینی، شاعر معاصر اهل نایین (درگذشته در ۱۳۲۱) است.
آنچه در زیر می خوانید در باره ارتباط رازگونه ای است که به نظر می رسد در دعای جوشن کبیر میان اذعان و اقرار به صفات و اسمای الاهی با نجات از آتش و رهایی و رستاگاری انسان برقرار شده است. در این کوتاه نوشته به راز این ارتباط و حقیقتی که این دعا بر آن بنا شد است، می پردازم.
در روایات اسلامی مطالبی در خصوص رفتار تنگ و تلخ دنیا با مومن و نیز مطالبی در باره حمایت های الاهی از مومن در قبال پایداریش بر ایمان، می یابیم. این روایات در عین حال که حقایقی را در باره ایمان و سیر و سلوک مومنایه آشکار می سازند، ممکن است متعارض به نظر رسند. در این نوشتار کوتاه به دو روایت از این دست پرداخته ایم و کوشیده ایم با بیان برخی ملاحظات، تعارض ظاهری میان آن دو را رفع نماییم.
آنچه می خوانید، استفاده ای است که از یکی از آیات قرآن در خصوص شأن و منزلت خاص اهل بیت (علیهم السلام) می توان کرد. البته این نوع آیات در قرآن بی سابقه نیست، اما ویژگی این آیه روایت تفسیری مربوط به آن است که از نبی مکرم (صلی الله علیه وآله) در باره این آیه نقل شده و در مهم ترین منابع اهل سنت درج گردیده است. بر اساس آن آیه و این روایت، خدای متعال قداست و منزلت خاصی برای فضاهای متعلق به اهل بیت قائل شده و به بلند کردن مرتبت آنها و برپایی یاد خدا در آنها اذن داده است.
نوع نگرش و بینش ادیان و مکتب های فکری در باره خدا تنوع قابل ملاحظه ای دارد. توجه به این گوناگونی می تواند ما را در خودآگاهی نسبت به نگرش و بینش خود یاری کند. این نگرش ها و بینش ها در کل به دو بخش تقسیم می شود: خداباوری و خداناباوری. در وهله بعد هرکدام از این دو نگرش به انواع و گونه های مختلفی ظاهر می گردد. در این نوشتار می کوشیم تا جای ممکن این تنوعات را آشکار کنیم.
به شکرانه فرا رفتن شمار بازدیدکننده گان از این پایگاه، از مرز دویست هزار.
تفکر هندی در بستری تاریخی از اندیشه های مختلف و متنوع پدید آمده است. یکی از زمینه های تاثیرگذار بر این تفکر، اندیشه های بودا بوده است. در این مقاله کوتاه، به این اندیشه ها و تاثیر آن بر تفکر هندی می پردازیم.
ما بین ایدیک مقالتین فی موضوع النظریه المنجی الموعود فی الادیان قد نشرتا قبل سنوات فی مجله المنهاج، رقم ۴۲ و ۴۳. اصل المقالتین کتبتهما باللغه الفارسیه و نشرتهما مجله «هفت آسمان» بجامعه الادیان و المذاهب بقم و بفضل من الله لفت الیهما انظار اهل العلم علی مستوی عالیه و مدی موسعه و استندوا الیهما کثیرا فی الکتب و المقالات العلمیه. جدیر بالذکر ان مجله المنهاج خطأت فی ذکر اسم المولف فی الرقم ۴۲ و صححه فی الرقم ۴۳ واعتذر.
دکتر علی موحدیان در نشستی با حضور شماری از استادان و دانشجویان و علاقه مندان، به ارائه توضیحات و مباحثی در باره کتاب تناسخ: گذشته و امروز پرداخت. در این نشست که در دانشکده الاهیات دانشگاه فردوسی برگزار شد، به بررسی علل و انگیزه های نگاشتن و انتشار کتاب تناسخ: گذشته و امروز و نیز برخی از نوآوری ها و تازه های کتاب، اشاره شد.
  • تعداد رکوردها : 180