چهارشنبه 31 مرداد 1397 - 11 ذيحجه 1439 - 2018 آگوست 22
Delicious facebook RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 93264
تعداد مشاهدات : 1210

اشاره به دو دسته‌بندی در باره ادیان

گونه شناسی ادیان از حیث دامنه مخاطبان و رسالت

شناخت تنوعات ادیان و آگاهی از دسته های مختلفی که ممکن است ادیان جهان را در آنها جای داد، دید روشن تری نسبت به این پدیده مهم به ما می دهد. این یادداشت دو دسته بندی دیگر در باره ادیان را پیش روی ما نهاده است.

گونه شناسی ادیان از حیث گستره مخاطبان و رسالت

علی موحدیان عطار

الف. گونه شناسی ادیان از حیث گستره مخاطبان اصلی

ادیان را از این حیث که در ابتدا برای خواص (سالکان، نخبگان، حاکمان، یا ...) پدید آمده اند یا برای عموم مردم، به سه دسته کرد:

1.     ادیان خاص گرا، مانند آیین های جینه، بودا و شاید دَئو، کنفوسیوس و شین تو (اگر بگوییم این دوتای اخیر برای حاکمان پدید آمده اند) این ادیان پس از دوره هایی دارای لایه های عمومی تر و مردمی شده اند.

2.     ادیان عام گرا یا مردمی، مانند ، آیین های هندو، زرتشتی، سیک، و ...، این ادیان در ابتدا برای برآوردن نیاز های معنوی و دینی عموم مردم شکل گرفتند، اما بعدها برای خواص برنامه هایی جداگانه، خاص تر و یا بیشتری در نظر گرفته اند.

3.     ادیانی که از ابتدا طرحی جامع داشته اند که هم خواص و هم عوام را درنظر داشته است. اسلام نمونه ای بارز از این نوع دین است.

ب. گونه شناسی ادیان از حیث گستره پیام و رسالت

ادیان را از حیث دایرة شمول می توان دست کم با سه معیار دسته بندی کرد، که از هر حیث که بنگری گونه های مختلفی از دین را می توان برشناخت (یا تصور کرد):

1.     از حیث جغرافیایی، ادیان به دو گونه اند: محلی (local)، و جهانی (global, planetary). ادیان محلی آنهایی اند که پیامشان و رسالتشان محدود به محل یا منطقة خاصی از جهان است، و ادیان جهانی آنهایی اند که پیام و رسالتشان به همة مردم جهان ارتباط می یابد.

2.     از حیث انسانی، ادیان به دو گونه اند: قومی (یا ملی یا نژادی) (ethnic, racial)، و همگانی (universal).

3.     از حیث تاریخی، ادیان به دو نوع اند: مقطعی (temporary)، و همیشگی (eternal, prennial)

 

ثبت شده توسط : آقای علی موحدیان عطار

نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :